Αυτό το βιβλίο ιδεν γράφτηκε για να αφηγηθεί μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Γράφτηκε για να καταγράψει μια μετάβαση. Μια περίοδο που ξεκίνησε από μια απώλεια και, χωρίς να το επιδιώξει κανείς, άνοιξε χώρο για κάτι άλλο.

Είναι μια αφήγηση ζωής για τη μοναξιά, την παρουσία, τους ανθρώπους που εμφανίζονται χωρίς να κάνουν θόρυβο και μένουν χωρίς να τους το ζητήσει κανείς. Για τα βράδια που μετατρέπονται σε πρωινά, για τις στιγμές που δεν μοιάζουν σημαντικές, αλλά αποδεικνύονται καθοριστικές όταν κοιτάς πίσω.

Ένα βιβλίο για το πως, μερικές φορές, δεν αλλάζεις επειδή το αποφάσισες – αλλά επειδή έμεινες όρθιος όταν έπρεπε.